Wie er het verslag van de Kamercommissie van afgelopen dinsdag 18 januari op naleest, kan niet om de vaststelling heen. Over de juiste definitie van wat een teleconsultatie is, heerst grote verwarring. Minister Vandenbroucke sloofde zich de hele middag uit om het beeld van wat een teleconsultatie wel en niet is, scherp te stellen.
Lees het artikel in De Specialist:
20 februari 2025
Tijdens de zitting van de Kamercommissie Gezondheid en Gelijke Kansen kwam hij maar liefst vier keer terug op wat er nu precies onder een teleconsultatie verstaan moet worden. Dat deed hij nadat heel wat van de vragenstellers zelf hadden verwezen naar de terminologische verwarring, niet alleen bij de patiënten maar ook bij de artsen.
Voor Vandenbroucke is het principe zeer duidelijk: een teleconsultatie is een doktersbezoek via een telefoongesprek: “De nomenclatuur zegt letterlijk dat die prestatie een volledige anamnese van de patiënt omvat, een eventueel behandelvoorstel, met daarbij het eventueel opmaken en ondertekenen van de nodige getuigschriften, voorschriften en allerlei bescheiden. De arts noteert in het patiëntendossier het contact, de eventuele diagnose, de reden van de raadpleging, de raadgevingen die werd verstrekt, eventuele aanpassingen aan het behandelingsschema en de aard van de documenten die werden afgeleverd.”
Een teleconsultatie is dus niet gewoon een telefoontje, vatte hij samen. “We moeten een heel duidelijk onderscheid maken. Een telefoontje plegen om een attest, een voorschrift of het resultaat van een test te krijgen is geen teleconsultatie. Artsen hebben dergelijke telefoontjes altijd al gepleegd en ik veronderstel dat ze dat zullen blijven doen. Een teleconsultatie is een onderzoek aan de telefoon, waarin een patiënt uitlegt welke klachten hij heeft, de arts via de telefoon een anamnese doet en eventueel een behandeling, oplossing of verdere stappen voorstelt.”
Helder en eenvoudig
Vandenbroucke herhaalde in de Kamer dat hij wacht op een nieuw financieringsvoorstel van de artsensyndicaten. De middelen daarvoor moeten de syndicaten elders in het artsenbudget vinden, bevestigde hij. Hij pleitte voor een duurzaam en eenvoudig systeem dat aanzet tot verantwoordelijkheid.
“We moeten zorgen voor een helder systeem, geen labyrint van allerlei regeltjes, maar tegelijkertijd een systeem dat er niet op neerkomt dat men gewoon een kraantje opendraait en dat men per individuele prestatie betaalt en blijft betalen, zonder limieten. Dat kan duidelijk niet.”